فرض کنید یک مدل پیراهن دارید که در ۵ رنگ و ۴ سایز موجود است. در یک سیستم حسابداری عمومی، معمولاً باید هر ترکیب رنگ و سایز را جداگانه ثبت کنید؛ یعنی برای همین یک مدل پیراهن، باید ۲۰ کالای جدا در سیستم بسازید. نتیجه این کار چیست؟ اطلاعاتی که در واقع باید کنار هم و مرتبط با یک مدل باشند، در ۲۰ رکورد پراکنده جدا از هم قرار می‌گیرند.

این فقط یک مشکل ظاهری نیست! وقتی تعداد مدل‌ها و تنوع‌ها زیاد می‌شود، پیدا کردن جواب سوال‌های ساده هم سخت می‌شود. مثلاً مدیر فروشگاه می‌خواهد بداند از یک مدل پیراهن، رنگ آبی در سایز های متفاوت چقدر موجودی دارد یا چقدر فروش رفته. اگر این ۲۰ رکورد هیچ ارتباطی با هم نداشته باشند، باید تک‌تک آن‌ها را باز کند و با هم مقایسه کند. این کار هم وقت‌گیر است و هم جای اشتباه زیاد دارد.